urodził się jako Frederick Bulsara 5 września 1946 roku na Zanzibarze, wyspie będącej obecnie częścią Tanzanii, a wówczas kolonii brytyjskiej.

---

Pomimo egzotycznie brzmiącego nazwiska i miejsca urodzenia rodzice Freddiego są Brytyjczykami. W tamtym czasie ojciec Freddiego, Bomi Bulsara pracował jako urzędnik rządu brytyjskiego i rezydował w XIX-wiecznym pałacu Beit el Ajaib, wzniesionym przez sułtana Bargasha. Zarówno Borni, jak i Jer - matka Freddiego - byli wyznawcami zoroastryzmu, religii, której początki sięgają VI wieku p.n.e. i mają swoje źródło w Iranie. Kontakty z kapłanami i rozmaitymi elementami obrządku zoroastryjskiego niezwykle pobudziły i rozwinęły wyobraźnię i wrażliwość młodego chłopca.


W wieku 10 lat Freddie przeniósł się wraz z ojcem do Bombaju, gdzie ten drugi miał kontynuować swoją pracę dla ojczyzny. Matka wróciła tymczasem do Anglii i w Feltham, Middlesex. urządziła dom, w którym cierpliwie, przez trzy lata, oczekiwała na powrót męża i syna z Indii. Tuż obok mieszkała rodzina Mayów. Jednak musiało minąć jeszcze kilka lat, by Freddie poznał Briana.


Po przyjeździe do Anglii i zakończeniu wstępnej edukacji Freddie rozpoczął studia w Ealing College of Art, gdzie poznał Pete'a Townshenda z The Who, Rona Wooda z The Faces i The Rolling Stones oraz Rogera Ruskina z The Bonzo Dog Doo Dah Band. Freddie zakończył edukację w Ealing z dyplomem w dziedzinie sztuki i projektowania. Obok zainteresowań artystycznych, zaintrygowały go - podobnie zresztą jak większość studentów szkół artystycznych w tym okresie - możliwości ukryte w muzyce pop. W zespołach takich jak Sour Milk Sea i Wreckage zaczął rozwijać swoje umiejętności pisania piosenek i osobowość sceniczną. Na cześć mitycznego posłańca bogów przyjął pseudonim Mercury. Prawdopodobnie czuł, że ma innym do przekazania jakieś przesłanie.


May i Taylor skłonni byli wysłuchać pomysłów Freddiego, chociaż z drugiej strony Brian miał zamiar kontynuować studia. Plan Mercury'ego był prosty: poszerzyć brzmienie "heavy" w stylu Led Zeppelin o nowy wizualny wymiar. Skandalizowanie w połączeniu z rockiem musiało zagwarantować sukces. Bo niby dlaczego nie? W tym czasie nie nadeszła jeszcze era glam i glitter-rocka (miał ją zapoczątkować Freddie), więc oczywistym modelem do naśladowania pozostawał jedynie Jagger, który od lat odcinał kupony od swej sławy.


Nazwijmy zespół Queen - powiedział Freddie. To brzmi dumnie!


W szkole artystycznej uczą specyficznej wrażliwości, uczą jak to robić, by zawsze o krok wyprzedzać panującą modę - powiedział Freddie swoim nowym kolegom.


To właśnie basista zespołu Smile, Tim Staffell, przedstawił Freddiego Brianowi i Rogerowi. Brian pamięta, że po obejrzeniu kilku koncertów Smile, Freddie nie ociągał się ze swoimi sugestiami: Dlaczego marnujecie czas na cos takiego? - wykrzykiwał. Powinniście grać bardziej oryginalny materiał. Powinniście być bardziej ekspansywni w przekazywaniu swojej muzyki. Gdybym byl waszym wokalistą, właśnie to bym robił! May i Taylor byli nieco rozczarowani po swoich doświadczeniach ze Smile. Brian wciąż pracowicie budował swoją słynną gitarę, równie dobrą - o ile nie lepszą - niż modele osiągalne w sklepach. Freddie raz po raz wyskakiwał z coraz bardziej zdecydowanymi pomysłami dotyczącymi prezentacji materiału. Wszyscy byli inteligentni i wykształceni; mogli otrzymać dobrze płatną pracę w "prawdziwym świecie", toteż jeśli mieli założyć zespół rockowy, zamierzali potraktować to poważnie i odnieść sukces. W konsekwencji postanowili działać powoli. Przez cały 1970 rok odbywali próby, komponowali (wszyscy trzej byli przecież twórcami piosenek) i "ostrzyli" materiał, grając głównie na przyjęciach u przyjaciół i w okolicznych szkołach, m.in. 14 listopada w Ballspark College w Hertford i 5 grudnia w Shoreditch w Egham.